Eerst wat vastzit
De volgorde is niet willekeurig: alles wat later moeilijk te veranderen is, gaat eerst. Dat betekent leidingen en elektra vóór stucwerk, stucwerk vóór verf, en verf vóór de vloer.
De vloer is het scharnierpunt van de hele planning. Ligt hij er eenmaal, dan wordt elke ingreep aan de wanden een operatie met afdekfolie, en werkt u met de angst om iets te beschadigen. Wie twijfelt over een wandkast of over extra stopcontacten, beslist dat dus vóór de vloerlegger komt.
Een uitzondering die vaak wordt gemaakt: bij plinten en deuren is het handiger de vloer eerst te leggen, omdat de plint de dilatatievoeg afdekt. Vraag dat na bij uw vloerlegger, want per vloertype verschilt het.
Dan wat groot is
Na het vaste werk komt het grootste meubel per kamer: de bank, het bed, de eettafel, de kast. Die bepalen de indeling; al het andere schikt zich ernaar.
Koop dat grote meubel niet als laatste omdat u het spannend vindt, maar juist als eerste. Wie begint met een vloerkleed, een lamp en gordijnen, richt de kamer in rond spullen die eigenlijk moeten volgen.
Zet het grote meubel neer en leef er een paar weken mee. Waar u dan vanzelf tegenaan loopt, is precies de informatie die u nodig heeft voor de rest.
Licht komt vóór decoratie
Verlichting wordt bijna altijd te laat bedacht, en dat is duur: aansluitpunten liggen dan al vast. Bepaal per kamer waar u leest, eet en werkt, en zorg dat er op die plekken licht kan komen — met een aansluitpunt, of met een stopcontact op de juiste plek voor een vloerlamp.
Eén algemene plafondlamp is in vrijwel elke kamer te weinig. Drie lichtpunten op verschillende hoogtes doen meer voor de sfeer dan welk accessoire ook, en ze kosten minder dan de meeste mensen denken.
Pas daarna komen kleden, kussens, planten en wat er aan de muur hangt. Dat is het deel dat u zonder gedoe kunt wisselen, en dus het deel waar haast het minst nodig is.
Wat u het beste twee keer meet
Drie maten leveren achteraf de meeste ergernis op als ze niet kloppen: de vrije hoogte onder de deur na het leggen van de vloer, de breedte van de trap voor grote meubels, en de diepte van een nis waar iets precies in moet.
Meet die alle drie op twee plekken. Muren zijn zelden haaks en vloeren zelden vlak; een verschil van twee centimeter tussen boven en onder in dezelfde nis is doodnormaal in een ouder huis, en bepaalt of een kast erin past of net niet.
Wat u bewust openlaat
Een kamer die in één keer af is, blijft zelden goed voelen. Laat een wand leeg of een hoek onbepaald, en kijk na een paar maanden wat de ruimte zelf vraagt.
Dat is geen uitstelgedrag maar een praktische keuze: pas als u er woont, weet u waar de post zich verzamelt, waar de jassen belanden en welke stoel niemand gebruikt. Dat zijn de dingen die een inrichting laten kloppen, en ze zijn vooraf niet te bedenken.